Sosyal medya ve ilişki kurmaya yönelik birçok platformun hayatımızda yer almasıyla beraber sadakatsizlik birçok çiftin daha çok karşılaştığı bir mesele oldu. Partnerlerden birinin internet üzerinden başka biriyle ilişki kurması, sadakatsizlik konusuna yeni bir boyut kazandırdı. Siber aldatmayı “partnerlerden en az biri tarafından evlilikteki sadakat sözünü ihlal eden, internet aracılığıyla kurulan romantik veya cinsel ilişki” olarak tanımlayabiliriz. Herkesin aldatma tanımı aynı olmayabilir, bu siber aldatma için de geçerlidir. Ancak siber aldatmaya dair literatür incelendiğinde, tüm tanımlarda ortak bulunan öğenin “gizlilik” olduğu ortaya çıkmıştır. Siber aldatma ilişkisel bir faaliyettir ve eşten saklanan üçüncü bir kişi vardır.
Yapılan araştırmalarda sanal olarak şiddet içeren bir uyaranla karşılaşıldığında da vücudun benzer tepkiler verdiği ortaya koyulmuştur. Böyle bir durumla karşılaşıldığı zaman da beyin tehdit ve şiddeti gerçek gibi algılamakta ve vücudun daha fazla testosteron ile kortizon üretmesine neden olmaktadır. Benzer şekilde sanal ortamda da bireyler kendi zihinsel, duygusal ve cinsel enerjilerini sanal etkileşimlere verdiklerinde, kendi zihin-beden sistemlerini de vermektedirler. Sadece fiziksel değil, duygusal uyarılmayı da ortaya çıkaran ve sürdüren hormonlar ve başka kimyasallar üretirler.
Anonimlik siber aldatmayı en çok pekiştiren unsurdur. Anonim cinselliğin bir cezbedici yanı zihinde kurulan fantezilerin gücüdür. Gerçek bedenle ilgili bilgi çok az olduğu için, zihindeki boşluklar kişinin hayal gücüyle doldurulur. Bunun etkisi o kadar güçlüdür ki gerçek kişilik veya fiziksel özelliklerden daha cezbedicidir. Anonim olduklarından dolayı normalde utandıkları veya partnerleriyle yapamayacaklarını düşündükleri cinsel davranışları, sanal ortamdaki partneriyle gerçekleştirebilirler.
Herhangi bir fiziksel temas olmadığı için kişi bunu “zararsız bir eğlence” olarak rasyonalize edebilir ve bunu aldatma olarak görmeyebilir. Siber aldatma davranışlarını rasyonelleştirmeye giden kişilerin yapmış olduğu “gerçek değil”, “sadece konuşma”, “sadece sanal, fiziksel temas yok” açıklamaları, bu davranışları sergilerken daha az suçlu hissetmelerini sağlamaktadır.
Çiftler, ilişkilerindeki problemleri nasıl çözecekleriyle ilgilenmek yerine bu problemlerden kaçmak için siber ilişkiyi kullanabilirler. Buna dair en sık sunulan gerekçe ise eşler arasında cinsel ve duygusal uzaklığın olmasıdır. Hatta geleneksel aldatmayla karşılaştırıldığı zaman siber aldatmada daha yaygındır. Çünkü kişiler geleneksel sadakatsizlikteki iniş-çıkışlarla, erişim zorluğuyla, yakalanma endişesiyle ya da ilişkiyi sürdürmek için yapılan stratejilerle uğraşmazlar.
Çiftler arasında güven kaybı siber aldatmanın en yıkıcı etkilerinden biridir. Siber ilişki yüzünden eşin kendisiyle daha az zaman geçirdiğini, kendisiyle değil de bir yabancıyla (hem duygusal hem de cinsel) ilişki içinde olmayı tercih ettiğinin öğrenilmesi kişide, yetersizlik, özgüven eksikliği, kendinden şüphe etme, öfke, utanç ve korku gibi duyguların yaşanmasına neden olmaktadır. Bu yüzden türü ne olursa olsun aldatma her iki taraf için onarılması zor bir deneyimdir.